آیا متدهای آموزش کلاسیک میتوانند در ژوست نواختن هنرجویان مؤثر باشند؟!

آیا متدهای آموزش کلاسیک میتوانند در ژوست نواختن هنرجویان مؤثر باشند؟!

در ابتدای آموزش سازهای کمانچه و ویلن، چهار وضعیت اصلی جاگذاری انگشتان بر روی دسته ی ساز آموزش داده میشود که یادگیری هر وضعیت نیازمند تمرین فراوان و همچنین زمان کافی برای جا افتادن هر وضعیت برای انگشتان هنرجو میباشد. درواقع باید به هنرجو فرصت داده شود تا با تمرین و تکرار حرکت انگشتان در یک وضعیت، بتواند جایگاه صحیح قرار گرفتن انگشتان بر روی ساز را فرا گرفته و به آن عادت نماید و سپس سراغ گرفتن وضعیت جدید رفته و جایگاه قرار گرفتن انگشتان را در وضعیت جدید تمرین نماید.
در اغلب متدهای آموزشی کلاسیک این چهار وضعیت اصلی در همان مراحل اولیه آموزش به صورت فشرده توضیح داده شده و هنرجو برای یادگیری هر وضعیت فشار بسیار زیادی را متحمل میگردد و اگر تمرین کافی نیز نداشته و انگشتان به توانایی لازم برای تغییر هر وضعیت نرسند موجب فالش نواختن هنرجویان و مشکلات بعدی آموزشی میگردد.
در متد آموزشی جدید “بهار کمانچه” هنرجو فرصت کافی برای یادگیری هر وضعیت را داشته و بنابراین توانایی لازم را برای ژوست نواختن به راحتی به دست آورده و ادامه ی روند آموزش برای وی نیز بسیار راحت و آسان میگردد.


Comments

2 پاسخ به “آیا متدهای آموزش کلاسیک میتوانند در ژوست نواختن هنرجویان مؤثر باشند؟!”

  1. Ali ghasemi نیم‌رخ
    Ali ghasemi

    عالییییی

  2. nazanin نیم‌رخ
    nazanin

    خیلی جالب بود. درود بر شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

× 09339626002